براستی که عشق صدای فاصله هاست

و چه سخت است

و چه سخت است

 

               تحمل لحظه هاي بي تو بودن

 

                               در انبوه خاطرات با تو بودن

 

در اين راهروهاي تاريك

 

               معلوم نيست پاهايم به دنبال كيست

 انگار

 

با همه وجودم

 

                 طنين آرام صدايت

 

                               ونگاه پراز اشتياقت را

 

                                                حس ميكنم

 

وچه سخت است

 

               بي تو سر كردن

 

                         ميان آنهمه با تو عاشقي كردن...

 

|+| نوشته شده توسط راحله در یکشنبه بیستم آبان 1386 ساعت 10:13 بعد از ظهر |

به تو مي انديشم

به تو مي انديشم

 

تويي كه مدتيست يادت همه وجودم شده است

 

نميدانم كي تورا شناختم ولي ميدانم شايد ميليونها واحد زمان باشد كه تو شده ام

 

در اوج همين لحظات تنها خواسته ام اينست كه در مقابل

 

چشم همه ساكنان دنيا

 

 

فرياد بزنم و داشتن تورا به رخشان بكشم

 

خاطرات تو تنها بهانه ماندن من وصداي دلنشينت تنها نبض زندگي من است

 

 

 

حتي يادت را به آنها نخواهم داد...

|+| نوشته شده توسط راحله در چهارشنبه بیست و یکم شهریور 1386 ساعت 10:5 بعد از ظهر |

تو میروی

تو فردا ميروي،اما به هرجا ميروي دمي در ميان خاطرات خويش تنها باش

به هرجا آشيان كردي ،سكوت سنگفرشهاي زمان را بشكن

و درامواج روياهاي رنگارنگ به ياد آور فردي را كه

 در اعماق چشمانت اي   "نازنين"

تمام هستي اش را جستجو مي كرد….

|+| نوشته شده توسط راحله در شنبه بیست و هفتم آبان 1385 ساعت 6:23 بعد از ظهر |

با تو

اينبار هم با توام

 

با تويي كه مرا مي شناسي

 

و برايم شخصيتي ساخته اي كه مجبور ميشوم

 

در لحظات با تو بودن

 

مريم ترين مريم ها وليلاترين ليلاها شوم...

 

چه لذتي دارد اين حس سبكبالي من..

 

وبالاتر از آن

 

چه شوقي دارد وقتي كه ميفهمم هماني شده ام كه تو آنرا ميطلبي.

 

اينبار هم با شوق ياد تو مينويسم

 

كلمات وجملات به احترام پاكي عشقت  داوطلبانه مرا ميخوانند

 

ومن بي معطلي

 

آنها را مي نگارم.

 

وقتي تو نباشي به چه اميدي در لغت نامه دلم به دنبال بهترين ها

 

برايت باشم؟

 

 

باور داشته باش:

 

آرزوي تمام واژه ها ،آمدن در پس نام زيباي  توست..

|+| نوشته شده توسط راحله در سه شنبه بیست و سوم آبان 1385 ساعت 10:47 بعد از ظهر |

شراب اشک

رفت...

رفت به یک می فروشی تک افتاده...

گفت: آقا جون ... ببخشید ... شراب اشک دارین؟

میفروش به شاگردش گفت: آقا حالشون خوب نیس ... مرخصن!

شاگرد میفروش با یک مشت، بستری ناراحت روی زمین برایش پهن کرد.

وقتی بلند شد، زیر چشمش ورم کرده بود...

گفت: آقا! شراب اشک آنقدر گرونه؟!

و رفت ...
رفت پیش میفروشی که آشنایش بود ..

 
میفروش آشنا، قبل از اینکه بپرسد چه میل دارد، گفت:

زیر چشمت چرا ورم کرده؟!

گفت: می دونی برادر ... نفهمیدن های زمانه آدمو پیر می کنه ..

آدم وقتی پیر شد ، چشاش ضعیف میشه...

چشما که ضعیف شدن، دیگه نمی تونن از اشکها پذیرایی کنن ...

اشکها دیگه پایین نمیان ... همونجا ته چشم می مونن، دق می کنن و می میرن ...

این ورم که زیر چشمم می بینی ... قبرسون هزار هزار قطره اشک پایین نریخته س...

|+| نوشته شده توسط راحله در شنبه بیست و نهم مهر 1385 ساعت 12:14 بعد از ظهر |

دیوونه!!!

حالا براتو ن من بگم از هوای آفتابی یه روز زیبای بهار که همه تو خیابونا تو خونه ها دنبال خوشبختی بودن دیوونه قصه ما دنبال تنهایی بودش دنبال نقطه ای بود که بشینه موازی زمین بشه از موندن و مرداب شدن خلاص بشه و دریا بشه آخه که پس کی میشه اون موازی زمین بشه بدبختی هارو بشکنه هم رنگ زندگی بشه می خواست مث رودخونه ها جاری بشه دریا بشه اما چطور باید می رفت؟ نمی دونست باید می موند ؟ نه موندن هم مردابه خاصیت گند آبه
همین طوری که فکر می کرد یهو دیدش چشمی سیاه از کنارش ساده گذشت اولش اون دیوونه بیچاره بیکس و کار فکر کرد که اون مثل همه آدم های روی زمین اومده و خوب رد شده اما یهو چیزی به اون گفتش که نه باید بره پس دیوونه هی تند و تند دنبال اون چشم سیاه راهی شدش فهمید که اون آره خودش خود خودش چشم سیاه بی ریاس محبوب یه دیوونه بی مدعاست که اومده سختی هارو بشکنه و خورد بکنه گربه سیاه تنبل از لب حوض ماهی ها دور بکنه آره آره این همونه که خواب اون اومد و گفت کوچولوی قشنگ من خوشبختی ها از آن توست همونی که باهم دیگه دویدیم و رسیدیم و یکی شدیم هرچی بدی بود تو زمین شکستیم و ساده شدیم
درسته که خواب منو صدای ماشین ها شکست اما که باز قشنگ من کنار من تنها نشست
توی همین حال و هوا دخترک رویایی دیوونه بی مدعا نشست روی نیمکت پارک کنار دریای قشنگ دیوونه همون جا نشست کنار یه دریا نهنگ
راستش کمی دست پاچگی اومد سراغ دیوونه نمیدونست چی کار کنه که چی بگه که چی نگه واسه همین ایستاد و حرفی هم نزد منتظر یارش نشست تا شاید اون چیزی بگه اما اونم چیزی نگفت حرفی نزد یهو تو این حال و هوا دختر خوب رویا ها برگشت و این دیوونه رو اون گوشه دید تو نقطه ای به چشم دیوونه رسید دیوونه هه
بازم کمی دس پاچه شدنمیدونم چطور شد و خنده ای رو لبش نشست اما که از خنده اون تو قاب چشم اون شکست برگشت و با اخم زیاد پشت به دیوونه نشست
ا پس چرا این طوری شد چه بد شدش
دیوونه ها غمگین شدش یارش با اون قهر کرده بود دیوونه رو به حال خود ول کرده بود اما چرا نمیدونست
ا آره تو خوابش هم چشم سیاه قشنگ ما یه بار از اون قهر کرده بود تازه حالا دیوونه ها فهمیده بود خب دختره ناراحته از اینکه این دیوونه هه نمی ره و نمیشینه کنار اون چیزی بگه حرفی بگه کاری کنه
آره باید می رفت جلو اما که چی باید می گفت چی کار می کرد تا دلخوری رو آب می کرد؟
بازم یه فکر افتاد توی کله اون باید یه چیزی ببره بده به یار خوبش و دلخوری رو یه جوری از یاد ببره
اما بازم دیوونه هه چیزی نداشت که بده و آشتی کنه مثل همون خواب قشنگ با یار خود شادی کنه
بازم یه فکر افتاد توی کله اون دس توی جیب کرد و از اون تکه نونی خشک و سیاه بیرون پرید این غذای شام خود دیوونه بود که عابری جلوی اون انداخته بود حالا باید تیکه نونو به یار خوبش می داد و از اون می خواس آشتی کنه مثل همون خواب قشنگ با یار خود بازی کنه
دیوونه از جا پرید اما تا خواستش که بره
یهو دید مردی از اون گوشه رسید دختره با دیدنش از جا پرید هر دوتای از دیدن یکی دیگه خوشحال شدن عزمشونو جزم کردن و راهی شدن همین جوری اومدن و از کنار دیوونهه زود رد شدن دیوونه همون جا نشست چیزی نگفت حرفی نزد حالا دیگه شب بود و همگی رفته بودن غیر این دیوونه هه با یه مرغ ماهی خوار هر دوتایی منتظر به راه یار مرغه هم یه تیکه نون به منغارش گرفته بود انگاری یار اونم تیکه نونو نخواسته بود...

|+| نوشته شده توسط راحله در پنجشنبه چهارم خرداد 1385 ساعت 3:24 بعد از ظهر |

وفتی صدام میکنی!

                              

!!!اینم یه شعر قشنگ واسه اونایی که بگی نگی زبانشون خوبه

 

                                    When you call on me   

When you call on me
When I hear you breathe
I get wings to fly
I feel that I'm alive
                                          When you look at me
                                                         I can touch the sky
                                                         I know that I'm alive
When you bless
the day
I just drift away
all my worries die
I'm glad that I'm alive
                                                            You've set my heart
                                                            On fire
                                                            Filled me with love
                                                            make me a woman
                                                            Clouds above
I couldn't get
much higher
my spirit takes flight
'Cause I am alive                               When you call on me
                                                            When I hear you breathe
                                                             I get wings to fly
                                                             I fell that I'm alive                                                             
When you reach for me
Raising spirits high
God knows that
That I'll be the one
Standing by
Through good and
Trough
Trying times
And it's only begun
I can't wait for the
rest of my life                         When you call on me
                                                           When you reach for me
                                                            I get wings to fly
                                                             I feel that
When you bless
The day
I just drift away
All my worries die
I know that I'm alive                                 I get Wings to fly
                                                                    God knows that I'm
                                                                               alive                                                  

|+| نوشته شده توسط راحله در سه شنبه پنجم اردیبهشت 1385 ساعت 11:22 بعد از ظهر |

میدانم

 

حال و هواي دلتو ميدونم...

 

 

     میدانم،

 

 

گاهي آيينه ها هم حرمت پاك دلت را به حقيقتي   

  

ناچيز

 

 

  مي فروشند.

 

گاهي فريادرامي طلبي تادر ازدحام  اطرافت

 

خودت راباور كني.

 

گاهي "متهمي"به آنچه نمي خواهي و آنچه هستي!

 

 

مي دانم گاهي سكوت حاشيه دار نگاهت پري ميخواهد

 

 

 براي پرواز!

 

مي دانم گاهي بيش ازآنچه بداني از زمان

 

 

مي گريزي،

              

 در جواني پير ميشوی

                                                

 دلخسته وناتوان بر ميگردي وتكرار ترحمي است

 

 پردرد و مي گويي:"پايان دلگيري

 

 

است!" 

                                         

ولي من

 

پايان تورا باور ندارم! 

 

 

                                            توآغازت

 

 

"دلگير" نبود...! 

|+| نوشته شده توسط راحله در شنبه بیست و ششم فروردین 1385 ساعت 7:8 بعد از ظهر |

و عشق صدای فاصله هاست....

... و عشق

               صدای فاصله هاست

دچار يعني عاشق

و فکر کن که چه تنهاست

اگر که ماهي کوچک دچار آبي درياي بيکران باشد

چه فکر نازک غمناکي!

خوشا به حال گياهان که عاشق نورند

و دست منبسط نور روي شانه آنهاست.

نه , وصل ممکن نيست

هميشه فاصله اي هست.

دچار بايد بود

وگرنه زمزمه حيرت ميان دو حرف

حرام خواهد شد.

و عشق

سفر به روشني اهتزاز خلوت اشياست.

و عشق

 صدای فاصله هاست.

صداي فاصله هايي

که غرق ابهامند.

نه ,

صداي فاصله هايي که مثل نقره تميزند

و با شنيدن يک هيچ مي شوند کدر.

هميشه عاشق تنهاست.

|+| نوشته شده توسط راحله در دوشنبه بیست و یکم فروردین 1385 ساعت 2:59 بعد از ظهر |

احساستو در یاب!!

احساس پشيماني هميشگي از گذشته‌ها و احساس نگراني از اتفاقات احتمالي آينده از مخرب‌ترين احساسات منفي به شمار مي‌آيد. سطح انتظار شما از زندگي راز دستيابي به سلامت روحي است‌. اگر آرزومند شادي‌، تندرستي و آرامش خاطر هستيد، ذهن خود را به آن سمت متوجه كنيد تا با نيروي حاصل از آن فكر زيبا، مردم‌، اتفاقات و اوضاع و شرايط مناسب را براي تجلي اين نيكويي‌ها به خدمت خود دعوت كنيد. كساني كه به قضاوت اطرافيان گوش مي‌دهند از اين حقيقت غافلند كه با صرف نيروي خود در اين زمينه‌، خودشان را از آرامش و صفاي روح محروم مي‌كنند. هر كس به ديگري زيان برساند، و يا ضربه‌اي به كسي بزند بيشترين زيان را خودش خواهد ديد چرا كه هر كس در دادگاه عدل الهي در برابر اعمال نارواي خودش مسؤول است‌. از طرفي ديگر آرامش روحي خود را نيز از دست مي‌دهد و تمام موانعي را كه در برابر ديدگانش به وجود آورده است باعث مي‌شود كه افق‌هاي روشن آينده را خوب نبيند. احساس رشد در بين انسانها و ساير موجودات فرق بين مُرده و زنده است‌. پس هميشه زنده باشيد و احساس سرزندگي و نشاط را در اطراف خود پخش كنيد و قبل از مرگ خود نميريد.
از مهمترين كارهايي كه به عنوان يك فرد بالغ مي‌توانيد انجام دهيد، بازگشت گاه به گاه به دوران شاد و پرانرژي كودكي است‌. در درون همة ما گنجينة بيكراني از عشق و شادماني و نعمت وجود دارد كه مي‌تواند آنچه را كه در آرزوي آنيم برايمان فراهم كند. هرگاه خود را مسؤول تصميمات خود بدانيد از هر جهت اختيار دنياي خود را به دست گرفته‌ايد. شما هميشه با خويشتن خويش تنهاييد. اما تنها زماني خود را بي‌كس و غريب احساس مي‌كنيد كه خودتان را دوست نداشته باشيد. عشق شما در قلبتان لانه دارد. اين عشق از آن شماست‌. شما مي‌توانيد خود را از عشق و محبت لبريز كنيد و دلپذيرترين و رضايت‌بخش‌ترين احساسات را در دل پرورش دهيد. هنگامي كه شاد و مثبت و با حوصله هستيد واكنش‌هاي شيميايي بدن شما با زماني كه مضطرب و منفي و هراسانيد به كلي فرق دارد، نحوه تفكر شما نيز به طرز چشمگيري بر ترشح غدد بدن تأثير دارد و بر روي جسم‌تان نيز مؤثر است‌. در باطن انسان معجزه‌هايي وصف‌ناپذير نهفته است‌. براي اين كه شگفتي‌هاي دلخواه خود را در زندگي بيافرينيد بايد در نهفته‌ترين عمق وجود خود به سراغ اين طلاهاي ناب رفته و آنها را از معدن‌هاي پر رمز و رازشان استخراج كنيد.
موفقيت و شادماني هر كسي در زندگي كاملاً تابع فرصت‌ها و امكاناتي نيست كه در دسترس ماست‌، بلكه متكي به باورهايي است كه در اعماق وجود ماست و ما به آن اعتقاد داريم‌. اگر كارها بر وفق مرادتان نيست از خود بپرسيد چه كرده‌ام كه با چنين سختي هايي روبه‌رو شده‌ام‌؟ چگونه بايد خودم را از اين تنگنا نجات دهم‌؟ هر رويدادي كه در زندگي با آن روبه‌رو مي‌شويم پيش نياز دست يافتن به مرحله بعدي زندگي و نشان دهنده رشد است‌، پس خسته نشويد و مبارزه كنيد. محدوديت‌هاي ما منحصر به جسم ماست‌. در دنياي انديشه و ذهن ما مانع و محدوديتي وجود ندارد. تمام اشيأ، اموال و امكانات زندگي عطاياي هستي براي خدمت به شماست نه براي آن كه شما در خدمت آنها باشيد.

 

 

 

|+| نوشته شده توسط راحله در یکشنبه بیستم فروردین 1385 ساعت 11:4 بعد از ظهر |